بر اساس آییننامه اجرای احکام حدود و قصاص، در صورتی که محکوم به قصاص نفس درخواست اجرای حکم از طریق اهدای عضو را داشته باشد و تمامی اولیای دم نیز موافقت کنند، امکان اجرای این شیوه وجود دارد؛ اما اجرای کامل این ماده همچنان منوط به تصویب دستورالعمل ماده ۴۷ است که تاکنون منتشر نشده است.
سؤال درباره امکان اهدای عضو توسط محکومان به اعدام یکی از مباحث حقوقی پرجستوجو و محل ابهام در سالهای اخیر بوده است. مطابق ماده ۷۱ آییننامه اجرای احکام حدود و قصاص، در صورتی که محکوم به قصاص نفس بهطور رسمی خواستار اجرای حکم از طریق اهدای عضو شود و تمامی اولیای دم نیز رضایت داشته باشند، این موضوع از نظر قانونی قابل بررسی است. با این حال، اجرای عملی این حکم وابسته به دستورالعمل اختصاصی ماده ۴۷ است؛ دستورالعملی که هنوز در روزنامه رسمی منتشر نشده و همین مسئله موجب تداوم ابهام در فرایند اجرای چنین درخواستهایی شده است.
پرسش یکی از مخاطبان درخصوص امکان یا عدم امکان اهدا اعضا بدن محکوم به اعدام:
با توجه به ماده ۴۷ آیین نامه نحوه اجرای احکام حدود، سلب حیات، قطع عضو قصاص نفس و عضو و جرح، دیات، شلاق، تبعید، نفی بلد، اقامت اجباری و منع از اقامت در محل یا محلهای معین مصوب ۲۷/۳/۱۳۹۸ و از آنجا که در خصوص حکم ماده ۴۷ این آییننامه مبنی بر اهدای عضو فرد دارای مجازات اعدام به دستورالعمل چگونگی اجرای این آییننامه دسترسی نیست، خواهشمند است در خصوص جواز یا عدم جواز اجرای حکم ماده یادشده اعلام نظر فرمایید.
پاسخ درخصوص امکان اهدای اعضا بدن محکوم به اعدام:
به موجب ماده ۷۱ «آییننامه اجرای احکام حدود، سلب حیات، قطع عضو، قصاص نفس و عضو و جرح، دیات، شلاق، تبعید، نفی بلد، اقامت اجباری و منع از اقامت در محل یا محلهای معین» مصوب ۱۳۹۸/۳/۲۷ «چنانچه محکوم به قصاص نفس متقاضی اجرای حکم به شیوه اهدای عضو باشد و همه اولیای دم با آن موافق باشند. مطابق مقررات مذکور در ماده (۴۷) آییننامه اقدام میشود»؛ اقدام بر اساس این ماده، موکول به تصویب دستورالعمل موضوع ماده ۴۷ آییننامه مذکور است که تاکنون در روزنامه رسمی منتشر نشده است.